Pieternel Kellenaers
MAASTRICHT - Tegeswoordig zuut Sjarel de jäög in hun speul gefascineerd zitte stare nao ëne monitor en huurt heer wie ze perbere zoe väöl meugelik minselike figure doed te sjete. In zien jongesjaore späölde heer oongecòmpliceerd op straot want toen reje mer wienig oto's roond...

Het nieuwste boek van Jo Caris is klaar. 'Pot!... 'n Hamfel späölselkes', een verzameling van zo'n dertig spelletjes uit de oude doos, is vanaf morgen te koop.Op veler verzoek heeft Jo Caris (76) een vervolg op het boek 'n Hamfel kerstaanjele geschreven. Kunnen de fans van de Maastrichtse literatuur ongeveer 25 jaar later eindelijk lezen hoe het verder gaat met het menneke Sjarelke. En om te zorgen dat de spelletjes van vroeger levend worden gehouden. Want door het spelen van spelletjes achter de computer, gaat de creativiteit van kinderen helemaal naar de knoppen, vreest dialectschrijver Caris.

Spelletjes als metske steke, hinke, oorlog verklaore, tuike springen en verbergemenneke worden op alfabetische volgorde uitgelegd en toegelicht aan de hand van een verhaaltje. Verpleegsterke bijvoorbeeld. Daarvoor zijn nodig attributen als witte lepeltjes, rode lippenstift, jodium, verband, pleisters en een schort die door kan gaan voor een doktersjas. De spelregels zijn simpel: zoe wie de natuur vaan e meidske dat ingief.

,,Dat heb ik zelf vroeger nooit gespeeld, ook niet als patiëntje. Maar met een beetje fantasie kan ik ook nog een heleboel opschrijven'', legt Caris uit. ,,Ik pluk wat stukjes uit de werkelijkheid en mix dat tot een ander verhaal. Hollender Henkie uit het boek bijvoorbeeld was in werkelijkheid mijn buurjongen. Ik heb er geen contact meer mee, weet niet eens of hij nog leeft, maar was in mijn jeugd een echte batjakker. Toen ik een jaar of dertien, veertien was kwam hij eens via een gat in het hek tussen onze tuinen bij ons binnen. We aten vlaai en vroegen of Henkie ook een stukje wilde. Toen hij het op had, ging hij buiten spelen. Kort daarna kwamen zijn ouders bij ons vragen waar Henkie was, want hij had straf en moest binnen blijven. Over het platte dak van de keuken was hij naar buiten ontsnapt. Om te voorkomen dat zijn ouders hem voor weg zouden zien gaan, sloop hij via het gat onze tuin binnen.''

Ook Guus uit het boek was vroeger een vriendje van Jo Caris. ,,Die vroeg altijd 'zal ik je onze lieve heer eens laten zien?' en tilde je dan aan je hoofd op. Wat het betekende, weet ik helemaal niet, wel dat het pijn deed en dat je hoofd rood aanliep.''

Caris wil met het boek de spelletjes van vroeger levend houden, maar vraagt zich vertwijfeld af het de kinderen van nu zal boeien. ,,Soms erger ik me als ik zie hoe vaak onze kleinkinderen achter de computer zitten. Wij maakten vroeger zelf pijl en boog of vouwden vogels van papier. We maakten parachuutjes met dat dunne papier dat om sinaasappels gewikkeld zit.''

Het eerste exemplaar van 'Pot!... 'n Hamfel späölselkes' wordt morgen om 12.00 uur overhandigd aan Marjolein Naarhout, directrice van het Ronald Mc Donaldhuis in Maastricht. Dat gebeurt in de Kiek Oet, een winkel in Maastrichtse producten aan de Heggenstraat, waar het boekje daarna ook te koop is.

Bron: De Limburger, zaoterdag 29 november 2003