|
MIE
MESTREECH
Mirçea Rikers (30) is alles behalve regisseur bij theatergezelschap
Alles is Theater, dat dit jaar tien jaar bestaat. Morgenavond
beleeft de twaalfkoppige club de première van 'Het bed
van Juliët', een dialectklucht. De voorzitter, speler, decorbouwer
en affiche-ontwerper kijkt er reikhalzend naar uit.
Terreurdreiging?
,,Laten
we van elke dag genieten, want het kan elk moment afgelopen zijn.
Wat in Madrid gebeurd is, is akelig, maar ik heb niet de illusie
dat je zoiets kunt voorkomen. Daarom: geniet. Een dag niet gelachen
is een dag niet geleefd.''
Toneel?
,,Vroeger
op de camping bouwde ik met een vriendje al een bühne, waarop
we zelf verzonnen toneelstukjes speelden. Het heeft me nooit meer
losgelaten. Ik vind alles aan toneel leuk. Van een stuk uitzoeken
tot het decor ontwerpen. Ik doe alles, behalve regisseren. Alles
is Theater is in 1994 opgericht en ik ben er vanaf het begin bij.
'Pap zuut Abraham' was ons eerste stuk. De première was
in Amby.''
Het
bed van Juliët?
,,Onze
zevende productie. De keuze voor een stuk maken we samen. Iedereen
vertaalt ook zijn tekst zelf, in z'n eigen dialect. Dat werkt
het beste. Overstappen op Nederlands is voor ons geen optie. Dan
blijft negentig procent van de mensen weg. Dialect raakt mensen
direct. Het is hun taal. Wij proberen hen daarmee te amuseren.''
Huidvleis?
,,Ik
heb liever roggebrood met paté, als dat mag.''
Wat
zou u willen veranderen in Maastricht?
,,De
doorstroming van het verkeer en het parkeren. Allebei een ramp.
Ze hebben ook met elkaar te maken. Als er geen parkeerplaats is,
loopt meteen alles vast. Waarom kijkt Maastricht niet naar Hasselt,
waar het openbaar vervoer gratis is en mensen hun auto aan de
rand van de stad parkeren? Werkt uitstekend.''
Voelt
u zich veilig in Maastricht?
,,Absoluut.
Dat ligt volgens mij ook aan hoe het tussen je oren zit. Als ik
ongure types zie, ga ik een blokje om. Ik zoek problemen niet
op.''
Wat
is het grootste gemis in uw buurt?
,,Niks.
Ik woon in Zichen-Zussen-Bolder, net over de grens met België.
Twee jaar geleden woonde ik nog aan de Via Regia. Nou, die mis
ik niet. Dat is een racebaan voor veel automobilisten, vooral
's nachts. Voor de rust en de veel goedkopere woningen zijn we
naar België verhuisd. Als ik even genoeg heb van de rust
ben ik zo in de stad.''
Een
avondje stappen met?
,,Mijn
vriendin. Helaas doen we dat veel te weinig. Er zijn altijd dingen
die ook moeten. Van het huis opknappen tot een decor bouwen. Altijd
bezig. Op stap gaan schiet er dan bij in. Bovendien: echte kroegentochten
zijn toch ook veel te duur geworden?''
TV
Maastricht?
,,Kan
ik helaas niet ontvangen in België. We waren er wel al op
te zien met Alles is Theater.''
Favoriete
café?
,,D'n
Ingel aan het Vrijthof. Daar liggen mooie herinneringen, dus ga
je er regelmatig terug. De sfeer is er intiem, het eten goed.
Maar ik loop daar de deur niet plat hoor.''
Wat
zou u willen slopen?
,,Maastricht is op dat vlak goed bezig: de stadskantoren zijn
al afgebroken en de Entre Deux volgt nu ook. Prima.''
Maastricht
mist?
,,Een
musicaltheater zoals dat in Scheveningen, waar ons genre vermaak
in terecht zou kunnen. In het Theater aan het Vrijthof mis ik
het programmeren van kluchten.''
Grootste
wens?
,,Dat
is makkelijk: met Alles is Theater ooit een keer in een uitverkocht
Theater aan het Vrijthof staan.''
De
trots van Maastricht?
,,Naast
André Rieu de cultuur, het Bourgondische karakter en het
veelzijdige verenigingsleven. Dat is uniek.''
Lievelingsplek?
,,Geen
discussie: het Vrijthof. En als ik dan nog specifieker mag zijn:
het theater. Ik heb daar gelukkig al twee keer mogen optreden
met het Mestreechs Volleks Tejater. Een geweldige ervaring.''
De
première van 'Het bed van Juliët' door Alles is Drama
is morgen om 20.00 uur in de zaal van 'de Greune', de harmonie
van Wolder aan de Tongerseweg 336. Op 27 en 28 maart en 3 april
zijn de andere opvoeringen. Zondag om 14.00 uur is er een speciale
voorstelling voor 65-plussers. Kaarten kosten vijf euro, kinderen
tot en met twaalf jaar en 65-plussers betalen drie euro. Reserveren:
3474629 of 3434153.
Bron:
Dagblad De Limburger, vrijdag 19 miert 2004
|