Keurig, puur en eigenzinnig Mestreechs

Vikkie Bartholomeus
Maastricht - Maastricht krijgt een nieuw woordenboek. In een korte serie artikelen wordt het verschijnen van 'De Nuije Mestreechsen Dictionair' belicht. Vandaag: Endepols, grondlegger van 'De Awwe'.

Was een woordenaar ooit tevreden, als hij zijn werk voltooid voor zich zag? Onvolledigheid is het onbetwistbare, eeuwenoude voorrecht van elke lexicograaf.

Het zijn de eerste zinnen die Hubert Joseph Edmund Endepols schreef in zijn diksjenaer die in 1955 verscheen. Meer dan twintig jaar was hij bezig geweest met het verzamelen van woorden. Letterlijk. Nu werd zijn collectie gebundeld in een uitgave, gesierd met een gouden ster op de kaft als eerbetoon aan zijn geliefde Maastricht.

Het moet een opmerkelijke man zijn geweest, Jos Endepols (1877-1962). De klits werd hij genoemd, de knikker. Het was een klein rond guitig heerschap. Bedeesd en keurig, consciëntieus en accuraat. Een man die hield van reizen, een goed glas wijn en een sigaar, maar zeker geen bon vivant.

Hij was een keiharde werker. Eén van de eerste Limburgers die na zijn opleiding aan het stedelijk gymnasium een universiteit in 'Holland' uitkiest voor zijn literaire studie, in plaats van het gebruikelijke Leuven. Hij studeert in Utrecht en promoveerde in Leiden. Maar hij keert terug naar Maastricht, waar hij opklimt tot rector van het stedelijk gymnasium. Het is de eerste keer dat de school geleid wordt door een Neerlandicus in plaats van een classicus. Hij publiceert regelmatig, variërend van werken over Middeleeuws toneel tot Limburgse streektalen. De familie Koenen woont bij hem in de straat en zo ontstaat de samenwerking van een aantal uitgaven van het Nederlands woordenboek Koenen-Endepols, lange tijd de 'zuidelijke' tegenhanger van de 'noordelijke' Van Dale.

Het dialect fascineert Jos Endepols. Hij is dan ook een van de oprichters van Veldeke, verzamelt ijverig alles dat met het Maastrichts te maken heeft. Maar het gekke is: hij spreekt zelf nauwelijks Maastrichts. En dat terwijl hij extreem strenge eisen stelt aan mensen die een bijdrage leveren aan zijn verzameling dialect. Niet alleen moeten de medewerkers in Maastricht zijn geboren en getogen, ook hun ouders en grootouders aan beide kanten moeten puur Mestreechs zijn. Op die manier hoopt Endepols zijn dialectwoordenboek zo zuiver mogelijk te houden. Het boek is zowel wetenschappelijk als populair. Mede door de tekeningen van Willem Hofhuizen wordt het tot meer dan een ordinair naslagwerk; het is ook een stukje geschiedschrijving, folklore. In het boek komen duidelijk enkele van Endepols karaktertrekken naar voren. Vieze woorden neemt hij als fijne heer niet op, laat staan seksueel getinte uitdrukkingen. En hij is eigenzinnig. Hij hanteert zijn eigen spellingregels: zo schrijft hij de meeste woorden zoals ze worden uitgesproken met als ultiem voorbeeld: diksjenaer.

Zijn oud-leerling Toine Minis helpt Endepols bij de redactie van het Maastrichts woordenboek en Minis, inmiddels overleden, is ook een van de grondleggers van het nieuwe woordenboek dat vandaag ver- schijnt. Na vijftig jaar wordt 'de Endepols' vervangen door een nieuw naslagwerk uit het Veldeke-bolwerk. Er wordt al driftig gesproken over De Nuije en De Awwe. Ook de huidige redactie is meer dan twintig jaar bezig geweest met het verzamelen van materiaal. 12.262 woorden staan in het nieuwe boek; 711 woorden zijn in een halve eeuw tijd dusdanig in onbruik geraakt dat ze de vermelding z.E. krijgen: zie Endepols. Waar Endepols Nederlands en Maastrichts door elkaar gebruikte, wordt in de nieuwe uitgave een strikte scheiding gehanteerd. En natuurlijk de officiële Veldeke-spelling. De plaatjes van Willem Hofhuizen verdwijnen; in een woordenboek horen geen tekeningen thuis vindt de redactie en bovendien moet het nieuwe woordenboek geen 'nadruk' van de Endepols worden.

De 26 letters uit De Nuije zijn geveild. De Provincie Limburg heeft de P en de L gekocht. De A, M en R zijn eveneens gezamenlijk verkocht: aan André en Marjorie Rieu. De gemeente Maastricht heeft geen poging gedaan de M te bemachtigen; deze letter is vergeven aan McDonalds. Woensdag ligt de opvolger van de Endepols in de boekhandel. Van A tot Z.

bron: Dagblad De Limburger, maandag 11 oktober 2004

De Dikke Van Dale van het Mestreechs

Vikkie Bartholomeus
Maastricht - Maastricht heeft een nieuw woordenboek. In een korte serie artikelen wordt De Nuie Mestreechsen dictionair belicht, die gisteravond werd gepresenteerd met een show in Theater aan het Vrijthof. Nostalgie en chauvinisme in optima forma.

Een waarschuwing vooraf: gooi uw oude Endepols niet weg! Want waar anders moet je de verklaring nog vinden van prachtige woorden als triesjere (vals spelen), sjievelbein (kromme poot) of ies vlujeteg (smakeloos). 711 woorden die 'verdwijnen', het is slechts een van de wijzigingen die in het nieuwe Maastrichtse woordenboek zijn doorgevoerd. Pol Brounts (85) staart verontschuldigend richting hemel, naar zijn 'voorganger' Jos Endepols. ,,Ik leg u dat straks wel uit als ik boven kom, doctor. Vindt u het niet erg?''

Het Theater aan het Vrijthof zat gisteravond vol Veldeke-adepten tijdens de presentatie van de Nuie Mestreechsen Dictionair. Het boek is bij voorbaat een groot succes met meer dan 1200 intekenaren. Meer dan 25 jaar is er aan gewerkt; bijna vijftig jaar na het verschijnen van het eerste Maastrichtse woordenboek is er nu een nieuwe 'Dikke Van Dale van het Mestreechs'. Reden genoeg voor een feestelijke avond met cabaret, chansons, acts en speeches. Alles in het dialect uiteraard. Nostalgie, melancholie, chauvinisme. Alle voorspelbare sentimenten komen voorbij. Het publiek heeft zich bij voorbaat al gewonnen gegeven en smelt nog verder bij klassiekers als Hakke zaot te kakke en Piele wie u verke. Succes verzekerd.

Mademoiselle Beaulieu moet niks hebben van vieze woorden. Zij heeft geen kont maar een popo of derrière. Zij kotst niet maar vomeert en op het toilet doet zij pipi. Nee, populair vocabulair dérrangeert haar. Er zijn nou eenmaal woorden waar men niet over spreekt. De travestie-act is een parodie op het overdreven 'keurigheidsgehalte' van Endepols. Want het staat er echt, op pagina 426. Tiet: lokroep op kiekens (tieteke tiet!).

Na Mademoiselle Beaulieu mijmert de kleine anonieme middenstander over het verdwijnen van de familiezaken in de stad. Mevri, Maison Louis en het Kousenhuis. Verder komt hij bijna niet meer. Phil Dumoulin gebruikt het podium voor een ouderwetse dialect-quiz. Zes lukraak uit het publiek geselecteerde (prominente) kandidaten moeten zinnen beoordelen; een groen bordje is juist, rood is onjuist. Ze doorzien de instinkers met gemak.

Toch zijn er zorgen over de kennis van het Maastrichts. Aantasting, verloedering en verval dreigt. Voorzitter Lou Spronck van de Maastrichtse Veldekekring huivert van de kip (hin) in de tuin (hoof), van kappers (coiffeurs) die haren knippen (snije) , van de fitnessters die een werming up doen. Het Maastrichts moet zo goed mogelijk doorgegeven worden aan volgende generaties. En daar zijn normen voor nodig, en herijking van normen. In de vorm van een nieuw woordenboek bijvoorbeeld. Ook al is Spronck bezorgd, hij weet de zaak goed te relativeren. Want al in 1852 schreeft Désiré Franquinet dat het Maastrichts bedreigd werd door het 'Hollandsch'. En de Franse bezetter vindt het dialect in 1807 gebrekkig, bedorven, een ratjetoe. En kijk: het dialect leeft nog steeds. Maar of men het wil of niet, het Maastrichts verandert.

De periode Endepols wordt nu afgesloten; het tijdperk van De Nuie breekt aan. Het nieuwe woordenboek heeft een redactie van zes mensen. Pol Brounts begon er 25 jaar geleden aan samen met Gaston Chambille en Twajn Minis, die inmiddels zijn overleden. Joop Kurris, Harry Paulissen en Miek Simais maakten het karwei samen met Brounts af. Het is een indrukwekkend karwei geweest, een monnikenwerk. ,,Ze verdienen een speld van verdienste op de borst en een krans van laurierbladeren op hun hoofd.''

De Nuie Mestreechsen Dictionair is vanaf vrijdag verkrijgbaar bij de boekhandels De Tribune en De Plantage en bij de Kiekoet. Het boek kost 45 euro. Intekenaars kunnen het boek donderdag tussen 19.00 en 22.00 uur of zaterdag 30 oktober tussen 13.00 en 17.00 uur ophalen bij hotel Mabi.

bron: Dagblad De Limburger, dinsdag 12 oktober 2004

'Ik zou het liefst opnieuw beginnen van A tot Z'

Vikkie Bartholomeus
Maastricht - Maastricht heeft een nieuw woordenboek. In een korte serie artikelen wordt De Nuie Mestreechsen dictionair belicht. Vandaag vier auteurs aan het woord.

Naam : Pol Brounts
Leeftijd : 85 jaar
Woonplaats : Maastricht
"We zijn 25 jaar geleden begonnen aan iets waarvan we het eind lang niet hebben gezien. Het was zo veel werk. Duizenden kaartjes met woorden en aantekeningen, helemaal volgekribbeld. Ongelooflijk. Ik heb heel veel respect voor Endepols. Zijn werk was voor ons het begin van alles. Maar in zijn woordenboek staan veel dingen waar wij het niet mee eens zijn. Het Maastrichts en Nederlands staat bijvoorbeeld door elkaar. En hij schrijft fonetisch; hij heeft duizenden mensen op het verkeerde been gezet door woorden te schrijven zoals je ze zegt. Wij introduceren nu de svarabhakti-vocaal: de toonloze e. Mèllek wordt weer gewoon melk en kèrrek wordt weer kerk. We willen met deze nieuwe dictionaire woorden behouden en nieuwe woorden toevoegen. Want taal leeft! Er is veel werk verzet, soms in de moeilijkheid
dat de een een woord wel kent en de ander niet. Is het wel Maastrichts? Het is vaak meer een kwestie van gevoel dan van zeker weten. Het nieuwe woordenboek is efficiënter. Als je sjietekouleveger opzoekt dan wil je weten: hoe schrijf ik dat, hoe spreek ik dat uit en wat betekent het? Het is jammer dat Twajn Minis en Gaston Chambille dit niet meer mogen meemaken. De dood is onbarmhartig. Of ik opgelucht ben? Ach, het was voor mij een plezierige bezigheid, al was ik er de laatste tijd dag en nacht mee bezig. Ik ben altijd heel veel bezig geweest met taal. Je wilt het helemaal goed hebben, maar in zo'n boek blijven altijd fouten en foutjes zitten. Het zetduiveltje bestaat niet meer; de fouten maken we nu zelf op de
computer. Ik ben een perfectionist. Ik zou het liefst nog eens opnieuw van voor af aan beginnen, van A tot Z."

Naam : Joop Kurris
Leeftijd : 71 jaar
Woonplaats : Maastricht
"Toen ik in 1991 bij de redactie kwam had ik één eis: geen etymologie. Dat gebazel over waar woorden vandaan komen, het is vaak maar gefantaseer. Een woord als sjevraoj (rilling) is duidelijk een samentrekking van chaud en froid, maar meestal is het totaal onduidelijk. Het is een aparte wetenschap. Ik heb me vooral bezig gehouden met de grammatica. Het Maastrichts is zo boeiend, die taal heeft zo veel bijzondere dingen. Bijzondere verbuigingen, veranderingen van klank. Er zijn bijvoorbeeld 57 manieren om een sterk werkwoord te vervoegen. We hebben dit boek geschreven voor de doorsnee Maastrichtenaar, niet voor de wetenschappers. Twee jaar geleden waren we klaar. Maar toen moest het nog worden gecorrigeerd. En vaak weet je dingen niet zeker. Is dat wel goed, hoe schrijf je dat, hoe zeg je dat? Het is geen wiskunde, met taal kun je alle kanten op. Het Maastrichts is een concrete taal, een gevoelstaal. Warm en gezellig maar beperkt. Voor heel veel woorden bestaat geen equivalent, die moetje vervangen door een zinnetje. Denk maar aan 'verrassing' of 'dierbaar'.
We hebben vaak lang gediscussieerd over woorden. Pol is echt een autoriteit. Hij heeft het boek ruggengraat gegeven. Bij twijfelgevallen - is het nu droum of druim - gaf hij die zestig jaar het Maastrichts heeft bestudeerd de doorslag. Het Maastrichts is zo interessant, je ontdekt iedere keer weer meer. Het hoort bij de identiteit van de stad. Maastricht is geen Maastricht zonder het Mestreechs. Als in Frankrijk Engels wordt gesproken is Parijs toch geen Franse stad meer? Jammer dat veel mensen niet gruuts zijn op bet Maastrichts."

Naam : Miek Simais
Leeftijd : 76 jaar
Woonplaats : Maastricht
"We zijn heel primitief begonnen. 52 schoendozen vol kaartjes. Een doos met de A Maastrichts-'Hollands' en een doos met de A 'andersom'. Het is echt een monnikenwerk geweest om dat allemaal in de computer te zetten. In de loop van het proces veranderden de inzichten nogal eens en dat betekende dat alles weer doorgelopen moest worden. Gaandeweg heb ik steeds meer respect gekregen voor Endepols. Hij begon met niets, wij hadden tenminste nog zijn werk als leidraad.
Eigenlijk ben ik mijn hele leven al bezig met het dialect. 1k ben ermee opgegroeid, mijn moeder had nog veel Franse woorden in haar vocabulaire. Ik ben lang geleden lid geworden van de lewige studente, een club van mensen met speciale aandacht voor het Maastrichts. Ik heb meegewerkt aan het samenstellen van een cursus Maastrichts voor de Volksuniversiteit, het boek Good & Geistig Gezag en drie cahiers met dialectliedjes. Toen ik in 1987 met pensioen ging, hebben ze me gevraagd voor de redactie van de dictionaire.
Ik vind het jammer dat de taal verloren dreigt te aan. Eure paraplu wordt steeds vaker uuge paraplu. De categorie mensen die het Maastrichts goed spreekt wordt steeds kleiner. Logisch. Er steeds meer invloeden van buitenaf En er is ook een categorie mensen die zich geneert om Maastrichts te spreken.
Het heeft lang geduurd voordat het boek klaar was, het had ook korter gekund. Maar het moet leuk blijven. De laatste tijd was bet echt heel intensief. Kritiek zal er wel komen, opbouwend of niet. Daar moet je boven staan. Ik ben blij dat het werk af is, al zal ik de gezellige redactiebijeenkomsten missen."

Naam : Harry Paulissen
Leeftijd : 64 jaar
Woonplaats : Honthem
,,lk heb het als een eer ervaren om aan De Nuie Mestreechsen Dictionair mee te mogen werken. Dat ik uitverkoren ben. Het heet gewoen get. Het is uniek dat het Maastrichts zich zo heeft weten te handhaven in deze tijd. Natuurlijk kalft het een beetje af. Ik ben met cuisinières grootgebracht maar mijn kleinkinderen weten niet meer dat dat fornuizen zijn. Woorden als domestiek (dienstbode), videeke (pasteitje) of garde-champêtre (Veldwachter) verdwijnen. Toch hebben mensen de taal lief. Ze zijn ermee begaan. Het is niet iets van een elite-group, maar een breed scala mensen. Dat vind ik geweldig. Er is een verschil tussen bet Maastrichts 'binnen de muur' en 'buiten de muur': de omliggende dorpen buiten de oude stadswallen. Ik kan er van genieten als ik opeens ergens een oud woord op pik: wordt dat hier nog gebruikt? Sjiek! Ik heb altijd grote affiniteit gehad met het dialect. Het heeft een historie, een achtergrond.
Pol heeft me na het overlijden van Gaston Chambille gevraagd om bij de club te komen. Ik denk dat het hem was opgevallen dat ik nogal wat oud-Maastrichtse woorden spreek. Ik heb een diepe bewondering voor Pol; ik zie dit boek als zijn levenswerk.
Knap hoor. Ik heb maar ongeveer drie jaar meegewerkt; ik heb maar een klein steentje bijgedragen. Achteraf denk ik: was ik er maar tien jaar eerder bij gekomen want het was genieten met een hoofdletter G. De laatste tijd was wel heel intensief. Mijn ogen waren vaak moe van het kijken, het zoeken tussen de letters. Je moet eens stoppen, anders blijf je bezig. We zullen vast iets over bet hoofd hebben gezien. We hebben geprobeerd het zo secuur mogelijk te doen, maar we zijn ook niet Slivvenhier."

bron: Dagblad De Limburger, woensdag 13 oktober 2004

Een nieuwe bijbel, monument voor Maastricht

Vikkie Bartholomeus en Casper Cillekens
Maastricht - Maastricht heeft een nieuw woordenboek. In een korte serie artikelen wordt De Nuie Mestreechsen dictionair belicht. Vandaag het laatste deel: vier recensenten.

Naam: Ben Salemans
Leeftijd: 48
Beroep: docent Nederlands, dialectkenner.
,,Hulde aan de makers van de Nuie. Het moet een gigantische klus zijn geweest. Alleen al het nakijken van de drukproeven. Een nieuwe bijbel van bet Maastrichts. IJzersterk is de splitsing in een Maastrichtse gedeelte en een Nederlands gedeelte. Zo zoek je veel gemakkelijker woorden op en weet je meteen of een woord Maastrichts of Nederlands is. Het nieuwe woordenboek biedt ook veel meer ingangen/woorden. En wat een mooie kaft, deels fluweel. Prettig is ook dat alle Maastrichtse woorden in bet nieuwe boek in de officiële spelling, de Veldeke-spelling, zijn weergegeven. Dagblad De Limburger kan hier goed gebruik van maken, want die spellen Maastrichtse woorden de laatste jaren heel vaak fout, onder de incorrecte verwijzing naar de spelling in Endepols' woordenboek uit 1955. Afgelopen maandag schreef de stadsredactie nog over de nuije dictionair. Dat moet natuurlijk nuie zijn zonder die 'j'.
Een gevoelig punt. De platte of schuine woorden. Endepols heeft die uit zijn woordenboek geweerd. Dat paste misschien nog wel in het tijdsbeeld van de jaren vijftig, maar dat geldt toch niet meer voor 2004? In bet Maastrichtse deel van het woordenboek zoek je tevergeefs naar sekswoorden als poppe, lotsje (staat er wel, maar niet in de schuine betekenis). Dat vind ik jammer. Die woorden bestaan gewoon. De Endepols geeft veel meer voorbeelden van het gebruik van woorden in een context. Wat ik ook mis is de etymologie van woorden. In de Endepols wordt regelmatig verteld of een woord bijvoorbeeld uit bet Frans of bet Duits afkomstig is. Tja, en in de Endepols staan natuurlijk ook vele honderden pentekeningen van Wim Hothuizen. Endepols Diksjenaer is gewoon luchtiger. De Nuie Dictionair is droger, meer kortaf."

Naam: Annie van Loo
Leeftijd: 81 jaar
Functie: dialect-kenner
,,Het is een mooi boek. Het is een hels werk geweest, ik heb waardering voor de mensen die dit in elkaar hebben gezet. Ze hebben het de Hollenders gemakkelijk gemaakt. Die hoeven maar achterin te kijken en dan zien ze precies de vertaling van de Nederlandse woorden. Een gemakkelijk systeem, maar voor 'ons' hebben ze het moeilijker gemaakt. Het is iets te uitgebreid. Dat fonetisch schrift, het is veel te veel, veel te lastig. Dat ze daar tijdens bet samenstellen niet gek van zijn geworden! Ik ben het niet helemaal eens met de spelling die ze hanteren. De toonloze e in melk en melkboer spreek je anders uit. Kort en lang. Twee verschillende klanken en dus zou het ook verschillend geschreven moeten worden. En waarom moet de verdwijnen in woorden als nuije? Die j spreken we heel duidelijk uit, die had gerös mogen blijven staan.
De plaatjes in de Endepols vond ik köstelek. Maar ik begrijp dat ze die niet nog eens willen gebruiken; het is ook geen kinderboek. Maar ze hadden het naar mijn smaak iets meer mogen aankleden. Op de achterkant van de pagina's waar de letters A tot en met Z staan hadden ze bijvoorbeeld een foto van Maastricht kunnen afdrukken. De Heilige Geest bij de H, de Lambertuskerk bij de L, de Ezelmarkt bij de E. De Endepols is leuker, de nieuwe is zakelijker. Ik vind het jammer dat er woorden als pans, zeikerd en gieles in staan. Dat soort woorden hoort niet in zo'n boek thuis, dat is niet proper. Maar een normaal woord als pikvogele staat er bijvoorbeeld weer niet in. De Awwe of de Nuie? Ach, ik hou mijn eigen Maastrichts aan. Nogmaals, ik vind het goed dat er een nieuw woordenboek is verschenen. Het zal wel het laatste zijn, want aan zo'n klus begint niemand meer. De Nuie Mestreechsen Dictionair is voor eeuwig. Maar de Endepols bewaar ik als goud.

Naam : Flor Aarts
Leeftijd: 69
Functie: emeritus hoogleraar Engelse taalkunde, dialectkenner
"Het is een fantastisch boek voor Maastricht. De auteurs verdienen een geweldig compliment.
Her boek is een mijlpaal in de geschiedenis van de beschrijving van het Maastrichts. Een woordenboek is altijd moeilijk te beoordelen. Ik heb naar drie aspecten gekeken. Ten eerste: de lexicografische traditie. Dit woordenboek is ingebed in de traditie van Endepols. Hij begon met niets. Iedereen daarna is schatplichtig aan hem. De Endepols heeft maar een woordenlijst, Maastrichts en Nederlands door elkaar. Nu heb je twee woordenlijsten. Het is veel gebruiksvriendelijker. Het aantal trefwoorden is uitgebreid vergeleken met de Endepols. Bij sommige woorden vraag je je wel af: moet dat nu? Aalmoos, abbonnemint. Die lijken
toch heel veel op het Nederlands. Je moet woorden opnemen die echt Maastrichts zijn, waarvan de Nederlander denkt: wat bedoelen ze nu. Leuk is dat ze oude woorden, die vrijwel niet meer gebruikt worden, hebben gehandhaafd en verwijzen naar de Endepols. Vroului staat er niet in, manslui wel. Waarom? Ze zeggen niet wat de criteria zijn waardoor ze zich laten leiden. Ze schrijven dat ze geen ethische pretenties hebben. Waarom hebben ze dan niet vulgaire woorden en scheidwoorden, die veel gebruikt warden, opgenomen. Een woordenboek registreert toch levende taal. De inleiding bevat te weinig grammaticale informatie. Een korte samenvatting van de Veldeke-spelling was op zijn plaats geweest, want daarop is de Nuie gebaseerd. Ik had graag wat meer uitlegzinnen gehad. Zoals bij chance. Daar staat: heer heet chance gehad (geluk). Maar ja, meer van zulke zinnen had het woordenboek dikker en duurder gemaakt. Nogmaals: het is een fantastisch boek."

Naam : Louis van de Bongaert
Leeftijd : 57 jaar
Functie : meervoudig winnaar Mestreechs diktee
,,Het is een mooi uitgevoerd boek geworden. Prachtig, een monument. Wat een monnikenwerk; als je weet dat de redactie tientallen schoendozen vol duizenden kaartjes heeft verwerkt dan besef je wat een gigantisch karwei dit is geweest. Op 5 november 1999 is de Veldeke-spelling officieel aangenomen door burgemeester en wethouders, dus het is goed dat er nu ook een bijbehorende dictionaire is. De spelling van ieder woord ligt nu vast op papier. Daar heb je houvast aan, daar moet men zich aan confirmeren. Maar discussie over dialect zal altijd blijven, dat is logisch. De Maastrichtenaren ligt het vreigele iets meer in de aard, maar als er een woordenboek van het Venloos zou komen dan zou dat daar ook discussie opleveren.
Er zijn voor mij weinig verrassingen. Ik ben bekend met de Veldeke-spelling, het staat er precies zo in als ik had gedacht. Ik denk niet dat ik dingen in de inhoud anders had willen zien. Pol Brounts is een autoriteit, hij heeft altijd de sterkste argumenten om het op papier te laten komen zoals hij het in zijn hoofd heeft. De Nuie Mestreechsen Dictionair is echt zijn levenswerk. Maastrichts schrijven is natuurlijk moeilijk. Ik denk dat dit boek meer houvast geeft. Endepols liet bepaalde opties open, in de nieuwe woordenboek zijn bewust keuzes gemaakt. De periode Endepols voorbij? Onzin. Al zouden alle woorden die er in staan oud en achterhaald zijn, dan nog zou het een prachtig naslagwerk zijn. Al was het alleen maar vanwege de prachtige rekeningen van Willem Hofhuizen. Ik hoop dat vooral jongere mensen meer van bet Maastrichts gaan oppikken. Misschien weer meer gaan schrijven. Dit is absoluut niet de laatste dictionaire van het Mestreechs. Taal leeft!"

bron: Dagblad De Limburger, donderdag 13 oktober 2004