Miene ierste trui weer aon. 'ne Dunne, dat wel, mer toch. 't Vinsters- touw, gordijne-touw vreug- duuster en verwerming-aon seizoen is weer begonne.De parasol oet d'n hoof zuuver gemaak en in plestik verpak de zolder weer op. Wachte op wermer, zonniger tije. De plante in de bek beginne noe ech te versloeiere. Zeker 't zomergood. Door 't sjoen weer vaan de lesten tied priemp hij en dao nog e blömke oet 't wienege greun dat us nog wèlt rappelere aon de aofgelaope zomer.

Wat miech is opgevalle en uuch ouch, num iech mer aon, is 't extreme in 't weer 't aofgelaope jaor. Este vreuger jaore op bezeuk gongs waor nao 't binne koume en 't goon zitte , steevas de ierste vraog; "Sigrètsje ?" " Sigeerke?" "Koffie? Stökske vlaoj? Dat is noe passé. Allewijl is 't ; " Hojje" , es de deur opegeit. "Werm he"of " Bah wat e smereg weer" of "Kaajd he" aofhaankelek vaan 't type weer deen daag.

De blombolle goon weer de groond in um us op tied te laote kinne genete vaan 't veurjaor es 't weer zoe wied is. Iech höb altied meujte um te bepaole wat de oonderkant is vaan 'ne blombol. Miene kleinzoon zag oets; "Opa , dat maak toch niks oet. Daan kriege de lui aon d'ne aandere kant vaan de wereld toch sjoen blomme.." 't Zelfde menneke verbooj miech 'ne boum in d'n hoof te kappe. Heer had gelierd dat buim mèt hun blajer veur zuurstof in de loch zörgde. "Dus" zag heer, "opa es geer dee boum umzeeg , kin iech neet mie zöchte"! Dao stoond iech mèt mien kèttingzeeg en kapbiel. Wee wèlt zoeget op zien gewete höbbe ? Iech neet !

De wand els jeun weure in dat deil vaan 't jaor ouch weer get dèkser oet de kas gehaold. 't Beloere vaan de veranderinge in de natuur kinste 't bèste te voot doen. 't Jaor is nog neet um, mer toch kin iech zègke dat iech 't afgelaope jaor get höb aofgetrampeld. Bergske op bergske aof. Böske in böske oet. De Kennedymars, de Nach vaan Gölpe, ze zien alle twie oonder mien vootzole verdwene. 't Waor magnefiek um mèt te make. De prestatie mer ouch 't genete vaan dinger um dich heen . 't Kos niks allein meujte en inspanning.

Nog mer pas geleie höbbe veer aofsjeid genome vaan 'ne gooje vrund. Op zoe'n momint goon d'n ouge nog wijer ope es dat ze al waore. Heer kós zoe intens blij zien mèt de klein dinger die o.a. zienen hoof häöm gaove. Tijdens touwsprake die häöm bij zien begrafenis ten deil vele, memoreerde naogenóg edere spreker aon de neuteboum in d'n hoof vaan hun.. . Ederein waor welkom oonder dee boum.. E stökske vlaoj mèt koffie of e pèlske en 't baorebinde waor kompleet. Blij zien mèt e graasveld,de blommentuin, de moostem en 'ne neuteboum. Gein mögke. "Dao höbste oonder 'nen neute boum gein las vaan."vertèlde heer altied hiel gruuts.

Plezeer höbbe in wat d'n umgeving dich beed en in alles wat greujt en bleujt . Ouch dat kos allein mer e bitsje meujte en soms ouch get inspanning. Zeet verpópzak euver wat geer höb.......en erger uuch neet aon wat geer neet höb !

en de res? Och, de res is mer bijzaak......