Dinsdagmörge. Vrijwèlliger in een kinderdaagverblief. Es iech mèt mien gereidsjap de gróp inlaop, boe op dat momint flink gespäöld en gezoonge weurd, is 't opa-geroop neet vaan de loch .'n Verwelkouming die miech op mien wèrk, veur mien pensionering noets ten deil is gevalle. Es iech op mien wèrk koum kraogste nauweleks 'ne gooje morge trök. Laot stoon dat ederein Pa zag (Iech waor get jonger es noe.....)Nein. Dao gonge sjijnbaar de mieste gebuk oonder 'n slechte of 'n te korte nach. De gooje, die dao gein las van hadde , neet te nao gesproke.

't Is toch geweldeg um dat te mage mètmake. D'n eine reup 't vaanoet zien steulke d'n aandere kump nao miech touw en strek zien hand oet. 'n Wandeling door de gróp is ev els oonvermijdelijk. Terwijl heer zien köpke nao bove hèlt geriech liekend heer te vraoge; "Ich vin 't wel get, diech ouch? En of iech 't get vin. Welke opa kin ziech verhäöge in 't höbbe vaan zoeväöl "kleinkinder"?

Oonderwijl iech me wèrk daon is gein gebrek aon belangstèlling. Nuisjiereg weure mien handelinge gevolg. Iech op mien beurt vraog of ze de hennekes op de rök wèlle hawwe, daan blieve ze ouch euveral venaof en kin niks gebäöre. M'ne raod weurd opgevolg . Teminste door de mieste. 'Nen eenkeling dink ; "Dat maak iech wel oet boe iech mien han haw"!

Daan kump 't baormachien op de proppe.... 't Gruupke störmp oeterein es waor iech inins veraandert in 'ne tandarts of get daomèt vergeliekbaars. .Eine vluig mèt 'ne seerleke baog op de sjoet vaan 'n leidster. Bij de ierste roonddreiende beweging en 't geluid wat daobij weurt gemaak vlege de hennekes van häöm euver de oere en de träönekes sjievele euver z'n wengskes. Veurziechteg demonstreer iech , 't misjien in de loch hawwend, wat dat" oondingk" noe sjus deit. .Roonddreiend en geluidmakend e look örgens inmake. Heer is neet stèl te kriege. Zouw Pa of Opa zellevers gein baormesjien höbbe ? Of wel eint höbbe, mer neet demèt wèrke es heer ('t menneke in kwestie) in de buurt is ? De leidster deit häör bès häöm oet te lègke wat dee klussemaan , dee toen zjus nog zoe vruntelijk es " opa" woort oonthaold, allemaol aon 't doen is. Dat hölp .

Gelökkeg , iech kin weer wijer. "Haw de hennekes op de rögk en de vingerkes in de oere ", waor miene good bedoelde raod aon de roontelum miech verzamelde "touwkoms" die wel oere nao mien wèrk hadde.

De huurs de aonkoumende volwasse mennekes en vruikes (duudelek mie mannelijke daan vrouweleke) dinke : Wat zeet dee noe , zeker in zien jong jaore in 't circus gewèrk."............................!!!

Tot heer dat mer 'ns veurdeit.". Es de klus geklaord is vertrek iech weer nao mien eige stölpke. De wèrkplaots. Zwejjend en opa ropend , es of niks gebäörd is , weur iech nao de deur begeleid.

Gelökkeg , dat gief mood veur de volgende klussedeklus....