D'n ierste trui vaan dit jaorgetij, ouch al is 't nog 'ne dunne, aongetrokke, en de slóffe aon. De vloer begint jummers al kaajd aon te veule s'Zomers lekker meh in 't naojaor, neet zoe.

't Is haaf nege in de mörge es iech de gerdijne vaan de hoeskamer , die miech 't ziech op d'n hoof oontnumme, ope sjuif. 't Geveul es-of de gordijne in 't theater ope goon dringk zich aon miech op. Prachteg.

Laanksem voltrèk zich e sjouwspel , geregiseerd door Slivvenhier en gespäöld door de blómme , plante , buim en bieskes die in euzen hoof stoon of roond huppe. Eder liet zich op zien bès zien en steit op z'n eige plek. Dat is in 't theater daan wel anders. Es dao de gordijne ope goon begint of 't orkes te speule of de kemediespeulers starte mèt hun ierste luipke of teks.

Zoe neet in euzen hoof. Hij en dao beweeg e bleedsje, meh veur de res is 't doedstèl . Eigelek neet 't zjuste woord. Niks doed. D'n hoof leef. En wie. De tekskes vaan de bellebuimkes haang door , door 't gewiech vaan de blómme.De chrysante , monnikskap, dahlia's en hortensia's, ze stoon nog magnefiek debij. 't Lach dich aon. Neet lètterlek netuurlek , meh d'n aonblik maak d'n nuie daag., dat is duudelek en dee kin neet mie kepot. De wingerd bedèk de ganse moer vaan d'n hoof en liet de sjoenste kleure zien. Roed, geel en greun. Es-of de blajer aon wèlle geve dat vastelaovend weer steit dr'aon te koume. Geine sjèlder kin oets op 't dook zoe'n kleureprach kriege met zien tubes verf , es wat de natuur te beje heet aon kleure.

'n Koolmees bungelt aon 't nètsje m èt olieneutsjes dat oonder 't vogelhuiske hingk. Ze(heer) wèrk zich oet de naod um zich de versnapering touw te eigene. Kwetterend wegvlegend gief 'r (zie) aon tot dat gelök is. En de volgende deent zich al weer aon. En dat op de vreuge mörge.

De zon , neet zoe hoeg aon d'n hiemel es op 'ne zomerdaag, , gief aon dat 't 'ne prachtegen daag geit weure. Mèt e teske koffie in de hand laop iech nao boete .Veurziechteg num iech 'ne sjlók. Neet släörpe . Dat maak jummers te väöl lewej. Nog eve en daan huurt dat sjoens weer tot de catogorie : Veurbij.

Door d'n dauw kinste prachteg de spinnewèbbe good beloere. 't Is zjus of de spinne vannach höbbe euvergewèrk. Hun doorzètte weurt aof en touw beloend es 'n vleeg 't obstakel neet zuut en in volle vaart 't vaangnèt vaan fien zèlverechtege draodsjes invluig.. Dat allemaol voltrèk zich veur mien ouge , op deez straolende mörge. Jaomer dat 'n spin neet vegetarisch is. Veural veur die vleeg....

't Naojaor is begós..

Eve laot iech mich in 'ne tuinstool zakke. Heer steit 'r nog. Es 't weer zoe aonhèlt weurt zien deensverband nog get verlengk. De koffie smaak heerlek.

De koolmeze geve e konzèr es daank veur de neutsjes. Eve mer. Daan is 't weer stèl. Hiel stèl. 't Weurt 'ne sjoene herfsdaag vendaog.

De kèrkklok gief , gelökkeg neet al te lewejjereg, aon dat 't tied weurt um vaan dee sjoenen daag ouch 'ne nuttege te make. De prachteg gekleurde tuin achter miech laotend en nog naogenetend , begin iech aon de opdrachte boevaan miech ederen daag weurd veurgehawwe dat ze noe eindelek m'ns mote gebäöre.

Vendaog zal iech nog dèks de weeg tösse keuke en sjeur aoflègke veur materiaol of gereidsjap, en edere kier oppenuits geneet iech vaan wat iech zeen.'t Zal neet lang mie dore en daan is ouch dit gedeilte vaan 't jaor weer verleien tied.

E Godsgesjink boeste vaan maags genete, eder oor vaan d'n daag.