'T Waor zaoterdagaovend. D'n hiele daag gedabbeld in tuin en hoes , dus tied veur oontspanning. Evels is , este 't gere deis , perkskes glad strieke en oonkroed bestrije , ouch 'n meneer um op aandere daan veroontröstende gedachte te koume. Allein de weurs zoe meuj devaan !

'T bad in ( is ouch al rösgevend) , zuuver kleier aon en juh, laot 't weekend mèr koume ! "Zit m'n dasje goed ? Zit m'n jasje goed ? Vader gaat op stap " heet Toon H. oets gezoonge . Allein in mien geval waor iech neet van plan um allein te goon.

Same gonge veer moonter en mèt de fiets , de stad in. Zoe 'ne daag verdeend 'n beloening..

'T zeuke vaan 'n parkeerplaots veur 'ne fiets is gein probleem. Mèr boe vindste genog häök in de moer um die "parkeerbonveurkaomers" vas te lègke? (d,n oto is per "sloot"vaan rekening" 'ne bon-nao-ziech-touwtrekker". De väörroet is neet allein um door te kieke. Oh nein. En wissers neet allein um de traone vaan Slivvenhier te wisse .Dao mote ouch bonne tösse passe......) En mer hope dat bij trökkoms , de fietse nog vaan diech zien en ze ze op dezelfde plaots trök vinds es boeste ze höbs achtergelaote !

't Fietserèk op 't Slevrouweplein booj oetkoms . Fiets op sloot , kabelsloten via rèk en weer trök nao de fiets , nog drei kier umgeloerd wie veer weglepe ( de wèts jummers mer noets ), en dao gonge veer daan.

Alleriers riechting " eus Slevruike. " 't Klink bezittelek , mer iech laos in 'n verhaol in de Trompetter dat Slevrouw vaan de Mestreechtenere is , dus is ze ouch vaan us..En zoe veule veer dat ouch.

De portemenee oet de tes gehaold , 50 cent in de bös geduid en 'ne bougie opgestoke.

De kapel waor bijnao leeg. 't Flakkere vaan al de vlemkes gaof eve zoeväöl sjeem op de moer. Wie iech trök leep vaan de keersebak nao de baank boe veer e weesgegroetje zouwe beije, waor 't miech al opgevalle. 'ne Maan mèt sjokkende sjouwers veureuver geboge in de baank en de vrouw neve häöm , mèt ein hand truustend euver z'ne rögk wrievend .'t Raakte us alletwie. Mèt wat veur 'ne eelend zouwe die twie luikes zich geconfroonteerd zien.

't Sjoksjouwere heel neet op. 't Verdreet waor intens. D'n gedachte sloon op hol. Veer beijde mèt us twieje dat Selvrow eus "simpele" intenties zouw verhuure. Dees twie minse waor bliekbaar get oonaofwindbaars euverkaome en zeukde 'n sjouwer um hun leid te drage. Veer kóste 't neet laote e "Weesgegroetje" te beije veur de intentie vaan die twie luikes. Zoonder te wete wat 't inheel . Trouwens mooste dat weite. Este wèts dat örgens eelend is , is dat toch genóg um die lui op wat veur 'n meneer daan ouch te hellepe of bij te stoon.

Veer lete hun achter in de kapel, die daonao veur hun allein waor. Same mèt Selvrouw en hun verdreet.

Naodat veer get gegete hadde in de stad en veer oonder eus stadwandeling nog memoreerde aon dat, boe veer oongewèld getuige vaan waore gewees en weer langs de Selvrouwe koume , waor 't hèk vaan de kapel touw. Binne in de kapel , boe de keerskes oondertösse oet waore , hadde twie luikes in eus bijzien , door verdreet euvermand, boevaan veer de reije noets zalle wete, troes gezeuk. Veer höbbe dat op dat memint stèlzwiegend ervare..

Zoonder datste 't wèlts drök 't toch 'ne stempel op d'n aovend. En woord us weer 'ns duudelek gemaak wie relatief of alles in 't leve is. Ederen daag loupe luikes de kapel binne en steke 'ne bougie op. Ouch soms verboonde aon 'n plezerige intentie, of gewoen eve inlaope. 't Is toch geweldig dat Selvrouw evels Mestreech heet oetgezeuk um de groete en de klein verdreetjes aon häör te kinne touwvertrouwe !

En in de sjeem vaan de boegievlemkes kóste bijnao leze wat veur, mer zeker wieväöl verdreet en dankbaarheden hij bij Häör woorte oetgesproke.