Op
deen ierste Goje Vriedag
hing heer
wie 'ne spotvogel in de wind
de lui en oonder hun
väöl farizeeërs
kaome loere
tot 't bitter ind
sjriewend um z'nen doed
staoke ze hun voes
hoeg nao 'm op.
Zie gebroke lief
leekde de lèste dröppele blood
daan snooj 'n vlam
vaan pijn
z'nen aosem aof.
Op
de zoeväölste Goje Vriedag
steit heer
midden oonder us
opnui terech
gefolterd en
vol blood
Zie beeld in de gezèt
op de buis in kleur reup
Ecce Homo
zie lief beef.
Daan euver de hiel eerd
galmt in alle taole
zien stum:
God, ach God
boerum, boérum
höb geer mich verlaote.