Wie ich de veurige week in de gezèt loos tot 'ne maan zich tege 'nen euvervaller had verweerd met 'n heite frietesjöp, mós ich direk aon Fieneke dinke, 'n aordig vruike veur d'n duvel neet bang en dus ouch neet veur inbrekers. En daan te wete tot ze amper vieftig kilo waog. Bij häör geboorte waor ze zoe iel en fien tot 'r awwers häör daorum Fieneke neumde, tot ergernis vaan häör paat die Geertruda hètde.
Meh wat gebäörde noe, ruim veertig jaor later wie Fieneke häöre maan saoves nao 'n vergadering waor en häör zoon nao d'n disco, get wat ze noets verwach had. Ze zat zich deneer met e book en 'n teske koffie en loerde af en touw nao de rege tege de roete. Toen dach ze aon de ope vinsters op de slaopkamers en ging gaw nao bove. Misjien daodoor hoort ze neet wat zich oonder aofspäölde.
Dao waor de bijkeukedeur nog neet op 't nachsloot, e snepke veur inbrekers en euvervallers. Fieneke zat zich weer op de baank. Op d'n derde Pruus waor Tatort. "Es 't niks is, goej ich 't gaw aof," zag ze in 'r eige. En haos tegeliekertied hoort ze get in de keuke. Kós neet, ze waor allein met Miem die oonder de stool laog te slaope. Toch neet gerös ging ze eve loere. Niks. Amper trök in de kamer hoort ze weer get, e raar geluid. Noe bleef ze zitte. Der Kommissar waor 'ne moord aon 't oplosse met behölp van e sigrèttestumke dat op 'n kas laog.
En dao opins kaom in 't ech 'ne gemaskerde maan binne. Heer kaom rech op Fieneke aof met in z'n hand e soort revolver. 't Gebäörde zoe gaw en zoe oonverwachs tot ze dach dit is e stök vaan de film.
Toen dreigde de maan. "Op, op, hool geld, gaw."
Fieneke verreurde zich neet, loerde allein nao dat revolver, waor dat ech of e speulgooddink. "Ich höb gei geld in hoes," zag ze met ingehawwe gif. Dit waor toch 't toppunt, mós zij zoe mer häör geld aofgeve... um d'n doejen doed neet.
"Vooruit, of ich gebruuk dit hei." Heer zwejde 't waope heen en weer. Raar genóg dach Fieneke aon 'ne cowboyfilm, zoe wie die kerels e revolver bliksemsnel roonddrejje. Dat kós dee puime vas neet.
't Maske waor noe vlak bij häör geziech. Ze zaog twie blauw ouge. Geine zwarte dus. Ze stoont op, Miem ouch, ze rèkde zich laankoet en keek vaan d'n eine nao d'n andere. "Gaank nao d'ne körf," commandeerde Fieneke. Miem deeg of ze niks hoort, dat maakde zijzelf wel oet. Ze sjroevelde zich werechtig tege deen oonnöt z'n bein.
Heer stampde nao häör en zij blaosde wie 'ne wèlle, spróng daan op de leuning vaan 'ne fauteuil.
"Doeg dat neet nog ins!" keekde Fieneke. Meh de bandiet mepde Miem noe vaan de stool aof tot veur Fieneke häör veu. In 'nen ougwink pakde zij Miem op en duide häör tege 't zwart maske. Miem verzat zich en gebruukde 'r eige waope. Met häör sjerpe klewkes kretsde ze de maan de res vaan ze geziech ope.
Heer vlookde en klemde z'ne vinger um d'n trèkker. De bis gewees, ging 't door Fieneke häöre kop. En toen stampde zij. Ocherm met häör vieftig kilokes stampde zij tege dat zwoer lief. Meh sjijns good raak! De maan krumpde zich vaan pijn en naom de vlöch. Jewel, tot aon de keukedeur, dao mepde Fieneke trök, 'n oongenutige watsj tege z'ne vètte speknek. Miem kaom oonder de taofel oetgekrope.
"Es ze aon diéch koume, koume ze aon miech," verzekerde Fieneke en ze zat zich weer deneer. Der Kommissar had de mäördeneer nog neet.

Veer bringe uuch dees stökskes mèt mètwèrking vaan mevrouw Plantaz. Veer zien gruuts dr'op tot veer touwstumming höbbe um dees stökskes op Kengkee punt nl te prezentere.

Veur mier beuk en verhaole van mevrouw Plantaz klik hei.