In de loup der jaore höb ich hiel get kiere moten hure tot de persoenlike stökskes 't leefste geleze weure. Dao-in herkinne de lui zichzelf. Umgekierd huur en zeen ich m'n eige daan in hún verhaole. Dat kump dink ich, doortot v'r allemaol es lui oonderein op ein liekene. Ouch zien dèks allerhande situaties bekans 'tzelfde.
Zoe vertèlde mich 'n kinnise tot zij en häöre maan besloten hadde um de logeerkamer um te bouwe tot hobbykamer veur hun twieë. Zij d'n tuinkant met de groete vinster, heer de zijmoer veur al zien gereidsjappe. Laote Arjen en iech dat e paar jaor geleie noe ouch zoe gedoon höbbe, want met en met kaome toch minder loge's. Ze waore beveurbeeld mer op doorreis of ze hadde al 'n hotelkamer besproke. Alhoewel v'r nog altied 't vawbed bij de hand hele en de naom logeerkamer behawwe bleef.
En dat brink mich noe trök bij Jasmijn, de collega vaan Ine, m'n ajdste zuster. Jasmijn had al ierder op de körf gestoete. Ze zou 't geweldig vinde um ins met Ine nao Mestreech te koume. "Maastricht moet zo romantisch zijn met die smalle straatjes en al die pleintjes waar je kunt eten en drinken"
Ine waor noets ech drop ingegaange want ze kinde Jasmijn. Ouch in 't hospitaol boe ze alletwie wèrkde, waor ze nogal op 'r eige gemaak en op d'n höb oet. Toch waor ze op zekeren daag gekoume, 'n bleike, sjraol jong vrouw. Pa neumde häör direk 'de lang Liebe.'
't Einige sjoene aon häör waor häöre naom. En persijs zoe wie Ine gevreis had, binne e paar daog waore veer häör personeel. "Doe jij dat even voor me? Schenk je nog wat thee in? Draag jij m'n tas naar boven?"
Meh wat veur us neet te vertere waor, waor tot ze ouch ma es peerd veur häöre wage wou spanne. "U bent zo'n lieve omie!" Potverdikke, lang liebe waor praktisch even aajd es Ine. "Mag ik 's morgens rond half zeven een glaasje warme melk met honing, dat heb ik echt nodig."
Nein, wat die nudig had waor oonderhand e pak rammel, zag Frans. Meh veer woue gasvrij blieve en bedeende häör. Toch waor ouch dat neet genóg. Ze wou die smal sträötsjes met die aandoenlike huisvrouwtjes zien die 's avonds kannen bier voor hun man haalden, waar de kinderen in verscheurde lompen naar school gingen, tenminste als ze niet op bedeltocht waren.' Kiek, daan begint de blood te koke. Wat verbeelde die mamsel zich met häör veurstèllinge oet 't jaor nul? Ze aot en droonk op die pleinsjes en de rekening waor veur Ine. En wat Jasmijn ouch verwoonderde, wie waore veer d'n oorlog zoe good doorgekoume, terwijl de res vaan Nederland storf vaan d'n hoonger.
"En kijk nou eens, aten jullie toen ook alleen maar roomboter, ongelooflijk, je weet niet wat je proeft, nou, nou, nou."
Toen waor de maot vol. Ine kós keze tösse Jasmijn of us. Ze koos veur us.
Twie daog later brach pa häör met z'ne Ford nao de stasie. Daonao höbbe veer noets mie get vaan häör gezeen. Ze had 'n baon in Groninge aongenome. Meh es ich noe nao al die jaore 't woord logeerkamer huur, zeen ich de lang Liebe weer veur mich... huur ich häör weer vraoge "Doe jij dat even voor me ... aten jullie toen ook alleen maar roomboter..."

Veer bringe uuch dees stökskes mèt mètwèrking vaan mevrouw Plantaz. Veer zien gruuts dr'op tot veer touwstumming höbbe um dees stökskes op Kengkee punt nl te prezentere.

Veur mier beuk en verhaole van mevrouw Plantaz klik hei.