“Gooje m ö rge saame”, zeg iech es iech de wachkamer vaan de hoesdokters binne gaon en op ‘nne leege stool gaon zitte. V ä ö l antwoord krijg iech neet. Hei en daor bromt iemes get dat ouch op ‘nne gooje m ö rge liekent. Iech loer ‘ns roond m è ech l ö stige geziechte zitte neet de tusse. De lui moote wel erg kraank zien um zoe sjagrijneg te zitte kieke en dat op de vreuge m ö rge. Eine zit in e erg verslete beukske te blajere. Es iech deen hier zoe bezig zeen zuut heer niks bezunders. Heer welt allein met geine praote. Aon de m ö r haange, roontelum, allemaol posters die wat de lui duudelek maake wat de medische wetensjap tot noe tow bereik heet um allerhand krenkdes te behandele zoe es; diabetes, kaanker, neerkrenkdes en hartkwaole.

De wachkamer weurt voller m è de ierste drei lui weure opgeroope, eeder bei ‘nnen aandere dokter. “Zo Trees, zitstiech ouch hei?” Met dees vraog kump ‘n forse medam binne en zet zich neve Trees. “Foj, is miech dat loupe. Gel ö kkeg bin iech ruim op tied. Is al iemes aon de beurt of zien de hiere noch neet begonne?” “De ierste drei zien sjus weg”. “Moot geer alle-maol bei dokter Leenders zien?”, vreug de medam. E paar lui knikke vaan nein en de aandere loere gewoen veur ziech oet. “Gezellig hei”, zeet de medam weer. “Trees h ö bstiech ‘t al gehuurd vaan Haarie?” “Haarie? Welken Haarie?” “De kins Haarie toch noch wel? Veer h ö bbe noch saame op de kleutersjaol gezeete. De wets toch wel dee roeje krollezjiets. Ummertow 'n greun sn ó tsneus”. “Dat weet iech neet mie. Dat is al lang geleije”. “Ach wat! Dee kinste zeker noch. Op de hoeger sjaol heet heer noch lang achter diech aongezeete”. Trees noe toch get besjeemp,” Iech wet neet wee ste bedoels, iech kin Haarie neet”. “Now”, geit de medam onverdrote door, “ de wets dus neet wat geb ä ö rt is?” “Nein”. “Haarie is op straot inins doet neergevalle. Heer leep op de Groete Grach met e kleinkeend in de koutsj. Heer veel met zie geziech op de stein. E paar lui h ö bbe de koutsj, dee wat de berg aofrolde, vasgesnap.Haarie moet dao zeker e haaf oor gelege h ö bbe veurtot heer opgehaold woort. De pelitie hat de koutsj en 't kinneke metgenoome. Geine wis vaan wee of dat waor. 'T Waor e keend vaan Haarie zien dochter die wat met G è r Siemes getroujd is. Kinste ouch neet? Dee jong is milieuambteneer en zie is interieurverz ö rgster. Vreuger hedde dat drekmenneke en potsvrouw m è tegeswoordeg moot alles moderner zien”. “Nein”, zeet Trees, die ziech dudelek neet op haor gemaak veult, “die lui kin iech ouch ouch neet”. “Veur wat bis tiech hei?”, vreug de medam die gein kompassie met Trees heet. “Iech zit met mienen erm. Dee kin iech haos neet mie buige en deit erg pijn”. “Zal wel 'nnen tenniserm zien”. “Iech tennis hielemaol neet”.

“Dat nump me zoe. De zals wel naor 'nne therapeut gesjik weure en oonder 'n lamp moote zitte. Sjaarel vaan miech heet dat ouch gehad. Heer waor nog blij demet ouch umtot heer weke laangk neet hoofde te werke en de gaansen daag voetbal kos kieke op d'n tillevisie”. “Iech hoop neet dat 't zoelang doort jummers wie moot 't daan met 't hoeshawwe?” “Kin diene maan diech daan neet helpe?” “Dat deid heer al m è 'nne maan kint ouch neet alles”. “Dan heet heer noe de kans um dat te liere. 'T doort hei wel lang veurtotste aon de beurt bis. De hiere numme ziech d'n tied”. Op dit moment weure weer e paar naome umgeroope en twie lui stoon op en goon de wachkamer oet. “Hadde zie zeker gehuurd”, zeet de medam. Sie verzet ziech ins en loert de wachkamer roond m è aander bekinde zuut zie neet. Sie begint, huurbaar veur eederein, te vertelle veur wat of dat sie hei zit te wachte. “Iech h ö b s ò kker. Dat kreiste este get zwoer bis. Zal wel spuite weure. Noe h ö b iech nog tablette m è wie d'n dokter meint hulp dat neet genog. Iech h ö b ouch ‘n dieet m è dat is erg lestig. Wat iech geere l ö s maag iech neet ete en wat iech neet zoe lekker vin daor moot iech vaan leve. Now, dat daon iech dus neet! Ze kinne miech get!” “Boeveur kumste daan naor d'n dokter este toch neet deis wat sie diech veursjrieve?” vreug Trees die de kans zuut um e tikske tr ö k te geve. D'r zien e paar wachtende die stellekes griemslache. De medam is stel devaan. Iech huur miene naom, staon op en met 'nne “Gooje m ö rge saame”, verlaot iech de wachkamer.